Kinga Baranowska – himalaistka młodego pokolenia. Mimo, iż mieszka od paru lat w Warszawie, mentalnie jest związana z Kaszubami. Mieszkanie nad morzem nie przeszkodziło jej jednak w tym, by większość wolnego czasu spędzać w górach, a szczególnie w Tatrach, w których czuje się jak w domu. Na koncie swoich osiągnięć ma m.in. cztery ośmiotysięczniki.

Wspinanie poza granicami Polski zaczęła od Alp m.in. Matterhornu. Następnie w 2002 roku wspinała się na Mt Kenia (Batian 5199 m), a także stanęła na wierzchołku Chan Tengri (6995 m) w górach Tien Shan. Pierwsza wyprawa w Himalaje w 2003 roku zakończyła się sukcesem dzięki zdobyciu Cho Oyu (8201 m) - została tym samym 9 Polką w historii, której udało się wejść na wierzchołek ośmiotysięczny.

W 2004 roku brała udział w wyprawie na jeden z najtrudniejszych siedmiotysięczników świata - Pik Pobiedy (7439 m) w górach Tien Shan, trudne warunki atmosferyczne nie pozwoliły jej jednak na zdobycie wierzchołka. W lipcu 2006 roku powróciła w góry wysokie, tym razem w Karakorum, by stanąć na szczycie Broad Peak (8047 m), jako 11 kobieta w historii.

Rok 2007 zaowocował zdobyciem Mount McKinley (6194 m) na Alasce – najwyższego szczytu Ameryki Północnej oraz ośmiotysięcznika Nanga Parbat (8125 m) słynną, prawie 4 km ścianą Diamir (była jedyną kobieta na wyprawie w tym sezonie).

W 2008 roku Kinga zorganizowała wyprawę w kobiecym zespole na ośmiotysięcznik Dhaulagiri (8167 m) oraz została pierwszą Polką w historii, która stanęła na szczycie tej trudnej i wymagającej góry.

Za osiągnięcia w 2007 roku została nominowana do prestiżowej nagrody środowisk wspinaczkowych „Jedynki” oraz otrzymała nagrodę „Orzeł KW” za wybitne osiągnięcia wśród klubowiczów największego Klubu Wysokogórskiego w Polsce – KW Warszawa, w kategorii wspinaczka górska.

Należy do sportowego teamu Alpinusa (Alpinus Expedition Team), a także jest w zarządzie Klubu Wysokogórskiego Warszawa.

za www.globtroter.onet.pl